|
Κατ’αρχήν ποια είναι η ξανθιά τύπισσα που έβγαζε φωτογραφίες στο
22 στο διαγωνισμό του
DMC
και στα καπάκια την τσέκαρα σε φωτογραφίες από
το φεστιβάλ που τελικά έχασα στην Γλυφάδα?Την γουστάρω πολύ αυτή
την γκόμενα.
Θα σας εξηγήσω γιατί.Είδα μια φωτογραφία της από την Κυριακή στο
φεστιβάλ και είδα μια γυναίκα να διασκεδάζει.Είδα μια θυληκιά να
την βρίσκει με τον δικό της μοναδικό γυναικείο τρόπο.
Μόνο τότε σιγουρεύτηκα.Δεν σιγουρεύτηκα όταν ρώτησα τον κόσμο
από την σκηνή του 22 «Θα υπάρχουμε ρε σεις μετά από 10 χρόνια»
για να πάρω ένα ηχηρότατο «Ναιαι».Μετά θυμάμαι ξαναρώτησα «Μετά
από 20 χρόνια θα υπάρχουμε ρε?»Άκουσα ένα πιο γαμάτο «ΝΑΙΑΙΑΙΑΙ».Ούτε
και τότε ήμουν σίγουρος.
Σιγουρεύτηκα όμως όταν είδα μια γυναίκα να διασκεδάζει ,όχι σε
κλάμπ της παραλιακής, αλλά σε ένα φεστιβάλ και ένα διαγωνισμό
που δεν είχε χλίδα αλλά στο μεγαλύτερο μέρος είχε μάλλον την
αγαπημένη μας καφρίλα της ελληνικής σκηνής.
Για ποιο πράγμα σιγουρεύτηκα?
Για το γεγονός ότι η φάση θα έχει συνέχεια.Κι όχι μία αλλά
πολλές.Μεγάλη συζήτηση…..Και ξεκινάει φέτος το φθινόπωρο που
βρίσκει την
hip-hop
φάση
underground,overground
και mainstream
βρεγμένες,γόνιμες και προετοιμασμένες όχι για
έναν χειμώνα όπως ορίζει η φύση αλλά για μια άνοιξη και την
ανπαραγωγή που αυτή φέρνει.Αυτό βεβαίως είναι το στοιχείο που
έχει σημαδέψει άσχημα από την μία αλλά έχει διατηρήσει ζωντανό
από την άλλη το ελληνικό
hip-hop.Η
γρήγορη και αλλόγιστη αναπαραγωγή του.Εξηγούμαι>>>
Κάθετι καινούριο έχει τα ελλατώματα του.Οποιαδήποτε μορφή
τέχνης,ιδέα,συλλογική δραστηριότητα έχει ηλικία.Δεν γεννιέται
ώριμη μια κατάσταση.Έχει το σφρίγος της την αγνωσία της και τα
ελλατώματα της.Πρέπει να περάσει χρόνος να δοκιμαστεί στις
δυσκολίες και στα ερωτήματα που προκύπτουν από την ύπαρξη
της.Μόνο όταν συνειδητοποιήσει το «είναι» της μπορεί να
αναπαραχθεί.Όπως οι άνθρωποι.Πρέπει να ξέρεις ποιος είσαι αν
θέλεις να κάνεις παιδιά.Γιατί είναι η πρώτη ερώτηση που θα σου
κάνουν αυτά μόλις σκάσουν μούρη.Και σίγουρα πρέπει να ξέρεις τι
θα τους απαντήσεις.Το ίδιο ισχύει και στο ελληνικό
hip-hop.Θα
το χωρίσω για την ευκολία της συζήτησης σε τρία κομμάτια.Το
underground
όπου τοποθετώ όλα τα
cdάκια
που κυκλοφορούν από χέρι σε χέρι και φυσικά αυτά που διατίθενται
στο
internet.
To
overground
που έχει να κάνει με τις επίσημες κυκλοφορίες
αλλά διατηρεί μια αντίληψη (οχυρωμένη ή και όχι) και έναν
σεβασμό απέναντι στο είδος του, τον ακροατή του και αυτά που
πιστεύει.
Το
mainstream
που φυσικά έχει να κάνει με επίσημες κυκλοφορίες
αλλά χαρακτηρίζεται από η τριβή του με τον εμπορικό κόσμο της
μουσικής βιομηχανίας και των νυχτερινών μαγαζιών .
Και στα 3 είδη η αναπαραγωγή γίνεται τραγικά γρήγορα.
Στο
underground
ο 13χρονος
mc
έχει ως πρότυπο του κάποιον 17χρονο
mc
που έχει ως πρότυπο του κάποιον 25χρονο
mc.Άκρως
απογοητευτική αλλά και επικίνδυνη αλυσίδα αναπαραγωγής.Πως θα
γίνει πρότυπο κάποιος που ακόμη δεν έχει τελειώσει το
σχολείο,είναι αμούστακος ή ακόμη δεν έχει γαμήσει ποτέ στην
μέχρι τώρα ζωή του?Άσε που όλοι τους θα γίνουν
mc.Ιδιαίτερα
στο
underground
το
monkey
see
monkey
do
αναπαράγεται μέχρι να πεις
forum.
Στο
overground
hip-hop
υπάρχει μια αμήχανη ελπίδα ότι κάτι μπορεί να γίνει,κάποιος ίσως
να το οργανώσει εφ΄όσον πλέον το επίπεδο έχει ανέβει,(οι
περισσότερες κυκλοφορίες είναι προσεγμένες) παρ΄’όλα αυτά πολλοί
από τις παλιές γενιές που θα μπορούσαν να σπρώξουν την κατάσταση
συνεχίζουν κι αυτοί ακόμη να ωριμάζουν και να προσπαθούν να
καταλάβουν τι κάνουν όλα αυτά τα χρόνια χωρίς κανένα ουσιαστικό
οικονομικό όφελος.Στο πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ελληνικής
σκηνής κυριαρχεί μια πρώτης κατηγορίας αναποφασιστικότητα καθώς
και αδράνεια.Είσαι πολύ μεγάλος για να είσαι
underground
από την μία και ακόμη πολύ μικρός για να ξεπουληθείς για κάτι
που δεν είσαι σίγουρος ότι αξίζει τον κόπο.Και αυτή η γύρω γύρω
αναβλητικότητα διαιωνίζεται.
Το
mainstream
κομμάτι του ελληνικού ΗΗ έχει προσχωρήσει πλήρως
στο εμπόριο καθώς τα Ημισκούμπρια διαφημίζουν παριζάκια και οι
Goin
through
το χειμώνα θα τραγουδούν με την Βίσση.Αυτό δεν είναι μομφή αλλά
μια αντικειμενική παρατήρηση.Στην περίπτωση των «ελεγχόντων την
φάση» όλο το σκηνικό είναι οκ εκτός από το δήθεν άνοιγμα προς
την
overground
κατηγορία που γίνεται επικοινωνιακά τόσο άτσαλα που καταλήγει σε
καλλυμένη αγένεια και ασέβεια.
Κι ότι σπέρνεις θερίζεις.Εκεί έχουμε το πρόβλημα των
αυλικών.Όλοι θέλουν να γίνουν χαλίφης στη θέση του χαλίφη.Και
χαλίφης παίζει μόνο ένας..Εκτός από την χλίδα και τα λεφτά
έχουμε το φαινόμενο μιας μικροκοινωνίας που κάτω από το βλέμμα
του καταξιωμένου αρχηγού στην ουσία περιμένουν την ευκαιρία για
να διεκδικήσουν τον θρόνο του.Μια επικείμενη παρακμή που
αναπαράγεται με σπάνιες καλές συνθέσεις και πλέον άπειρα
κλισέ.Μη γελιέστε όμως,τις καλύτερες μουσικές και τραγούδια θα
τα έχει πάντα ο αρχηγός και καλά θα κάνει.
Ποιος είναι χαμένος από την επιπόλαιη αναπαραγωγή της αγαπημένης
μας κουλτούρας?Φυσικά η μουσική της .Όλα τα παραπάνω δεν
βελτιώνουν ούτε την συνειδητότητα ούτε το επίπεδο των τραγουδιών
που κυκλοφορούν.Εάν συμφωνείτε ο σκοπός μας είναι το ελληνικό
hip-hop
να μπει μέσα στην ψυχή του έλληνα ως μουσική που μπορεί να τον
κάνει να διασκεδάσει,να νοιώσει και να σκεφτεί.Πρέπει όμως οι
hip-hop
καλλιτέχνες να κερδίσουν τον σεβασμό του καθημερινού ανθρώπου
και όχι του ακροατή
hip-hopa.
ΤΟ ΣΤΥΛ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ.ΑΥΤΟ
ΠΟΥ ΔΙΑΤΥΜΠΑΝΙΖΟΥΜΕ ΩΣ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΨΕΜΑ ΠΟΥ
ΛΕΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.
Ο
σεβασμός κερδίζεται δεν δίνεται και αυτό γίνεται με τα χρόνια.Το
ελληνικό είναι 16 άντε να είναι 18 χρονών.Ας το χωνέψουμε και
πριν το κάνουμε σημαία ας το αφήσουμε να ωριμάσει.Μόνο έτσι θα
γίνει αυτό το νεφελώδες αλλά σπουδαίο πράγμα που έχουμε στο
μυαλό μας.
(μου τα ζάλισα πάλι,αν δεν τα’γραφα θα έσκαγα)Τα σέβη μου σε
όλους…..Καλό χειμώνα.
ΙΟΥΛΙΟΣ-ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 05'
ΙΟΥΝΙΟΣ 05'
ΜΑΙΟΣ 05'
|